Ξέρεις πού πέφτει η Ινέπολη ή το Μορτερό; Οι 20 γειτονιές της Αθήνας που ίσως να μην τις έχετε καν ακούσει

0
165
Καρέκλες καφενείου σε γειτονιά της Αθήνας Φωτογραφία: Alexandros Michailidis/ SOOC Σύνταξη, Άγγελος Μόσχοβας

Έχεις ιδέα πού είναι η Ινέπολη ή το Μορτερό; Έχεις ακούσει ποτέ την Κυπριάδου; Μήπως γνωρίζεις κατά πού πέφτουν οι Κουκουβάουνες; Κι όμως, είναι γειτονιές εντός Αττικής, στην Αθήνα.
Έχεις ιδέα πού είναι η Ινέπολη; Εχες ακούσει ποτέ την Κυπριάδου; Μήπως γνωρίζεις κατά πού πέφτουν οι Κουκουβάουνες; Κι όμως, είναι γειτονιές εντός Αττικής, στην Αθήνα.
Αγνωστες σε πολλούς, πολλές από τις γειτονιές αυτές. Θα μπορούσε να είναι… οδηγός για ταξιτζήδες, αλλά δεν είναι κακό να γνωρίζει κανείς την πόλη που μένει. Και σε κάθε περίπτωση είναι μια καλή ευκαιρία να ξεσκονίσει κανείς τις γνώσεις του, αλλά και να διευρύνει τους ορίζοντές του, ανακαλύπτοντας -με τη χαρά σχεδόν… περιηγητή του 18ου αιώνα -μικρές συνοικίες διάσπαρτες στο λεκανοπέδιο.
Σήμερα σας παρουσιάζουμε 20 από αυτές τις γνωστές-άγνωστες γειτονιές.
Μορτερό
Είναι γειτονιά της Νέας Ερυθραίας στη δημοτική ενότητα του , που συναπαρτίζουν τον εκλογικό Βόρειο Τομέα Αθηνών.
Νέα Ζωή
Η Νέα Ζωή είναι μικρός νεόκτιστος οικισμός της Δυτικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας ενώ παλαιότερα ανήκε στον δήμο Μάνδρας. Είναι χτισμένη λίγο βορείοτερα της Μάνδρας, στα όρια του Θριάσιου Πεδίου.
Μυκονιάτικα
Τα Μυκονιάτικα, είναι γειτονιά των , κάτω από τις Τρεις Γέφυρες, που γειτνιάζει με το Μπουρνάζι Περιστερίου.
Ινέπολη
Η Ινέπολη αποτελεί μικρή συνοικία της Νέας Ιωνίας πολύ κοντά στον Σταθμό Πευκακίων (Γραμμή 1 Μετρό Αθήνας) με κατοίκους που κατάγονται από την ομώνυμη πόλη της Μικράς Ασίας (τούρκικα Ινέμπολου, αρχαία Αβώνου τείχος μεταγενέστερα Ιωνόπολις, πόλη που ιδρύθηκε από Ίωνες).
Κουκουβάουνες
Οι Κουκουβάουνες, όπως την ήξεραν οι παλιοί, είναι η σημερινή Μεταμόρφωση, συνοικισμός στη δυτική περιφέρεια του βορείου τομέα της Αθήνας, στους πρόποδες της Πάρνηθας. Η παλαιότερη ονομασία Κουκουβάουνες άλλαξε στις 17 Ιανουαρίου του 1957 σε Μεταμόρφωση και στους παλιούς κατοίκους της περιοχής είναι ιδιαίτερα γνώριμη. Κατά την αρχαιότητα, στην θέση της σημερινής Μεταμόρφωσης βρισκόταν ο αρχαίος Δήμος Συπαληττού. Το όνομα Κουκουβάουνες, κατά μία εκδοχή δόθηκε επειδή είχε πολλές κουκουβάγιες στην περιοχή. Κατά άλλη μαρτυρία, λεγόταν έτσι επειδή ευδοκιμούσε εκεί ένα αμπέλι με τέτοιο όνομα.
Οι Κουκουβάουνες ή πλέον Μεταμόρφωση, κατά τον 15ο αιώνα ήταν ένα χωριό. Τότε εγκαταστάθηκαν εκεί μερικές οικογένειες Αρβανιτών και οργανώθηκαν γύρω από την πλατεία, το πηγάδι, αργότερα και την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.
Κυπριάδου: Η πρώτη κηπούπολη της Αθήνας, γειτονιά καλλιτεχνών
Η Κηπούπολη Κυπριάδη ή Κυπριάδου είναι βόρεια συνοικία του Δήμου Αθηναίων. Συνορεύει με το Δήμο Γαλατσίου, τη Λαμπρινή, τη Ριζούπολη και τα Άνω Πατήσια. Η Κυπριάδου αποτελεί μία από τις ιστορικότερες και ομορφότερες συνοικίες της Αθήνας, με ιδιαίτερα αυξημένο συντελεστή πρασίνου, πλήθος νεοκλασικών οικιών και πρότυπη ρυμοτομία.
Κυπριάδου, Πλατεία Παπαλουκά. Διακρίνεται η προτομή του Γιαννούλη Χαλεπά -Φωτογραφία: wikimedia

Στη συνοικία Κυπριάδου υπάρχουν πέντε κύριες πλατείες: Παπαδιαμάντη, Σ.Παπαλουκά, Κ. Νικολόπουλου, Καρκαβίτσα και το πάρκο Δημητρίου Πικιώνη (πρώην ανώνυμη πλατεία στο τέρμα της οδού Σάουμπερτ). Στην περιοχή της συνοικίας υπάρχει και η εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου (ευρύτερα γνωστή ως “Παναγίτσα”).
Υπήρξε η πρώτη κηπούπολη της Αθήνας και μια από τις ωραιότερες και υγιεινότερες συνοικίες της, όπου διέμεναν κάτοικοι από ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Η ίδρυση της συνοικίας Κυπριάδη οφείλεται στις ενέργειες του γεωπόνου – μηχανικού Επαμεινώνδα Κυπριάδη, από τον οποίο και πήρε την ονομασία της. Ο Επαμεινώνδας Κυπριάδης, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια το 1888, ήταν αυτός που πραγματοποίησε την πορθμειακή σύνδεση Ρίου – Αντιρρίου το 1947. Το 1919, ο Επ. Κυπριάδης ιδρύει την εταιρεία «Κυπριάδης – Κυριαζής και Σία» (στην περιοχή έμεινε αργότερα και ο ίδιος, στην οδό Μητσάκη, σε σπίτι με μεγάλο κήπο και πηγάδι) και χτίζει – σε μεγάλη έκταση που είχε αγοράσει στα Πατήσια ο πατέρας του Μίνως Κυπριάδης (1845 – 1919) – την “Κηπούπολη Κυπριάδη”, πρότυπη από πολεοδομική άποψη συνοικία. Διάνοιξε δρόμους με μεγάλα πεζοδρόμια και προβλεπόμενη πρασιά για τις οικοδομές (“πανταχόθεν ελεύθερες”) και ρυμοτόμησε την περιοχή με μεγάλες πλατείες, έτσι ώστε η καθεμία να “κοιτάζει” τουλάχιστον άλλη μία. Τα σχέδια αυτά αξιοποιήθηκαν αργότερα για το σχεδιασμό του Ψυχικού. Τέλος, ο Κυπριάδης έχτισε και ο ίδιος εξαιρετικά διώροφα σπίτια, από δικό του νταμάρι (που σώζεται στο τέλος οδού Ορφανίδου, στις παρυφές των Τουρκοβουνιών). Πολλές οικίες τότε φτιάχτηκαν από το μηχανικό (και στρατιωτικό) Άρη Χρόνη, γυναικάδελφο του αγωνιστή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης Δημήτρη Γληνού, που ζούσε και ο ίδιος στην περιοχή (οδός Πολυλά, σωζόμενη βίλα “Λιλή”). “Σχολή Κυπριάδη”.
Κυπριάδου
Η Κυπριάδου υπήρξε περιοχή καλλιτεχνών, συγγραφέων και διανοουμένων. Εκεί δημιουργήθηκε μια συγκέντρωση εργαστηρίων γνωστών ζωγράφων, αντιπροσώπων εν μέρει της Γενιάς του ’30. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν οι ζωγράφοι Φώτης Κόντογλου, Σπύρος Παπαλουκάς, Ουμβέρτος Αργυρός, Σπύρος Βικάτος, Γιάννης Σπυρόπουλος, Γιώργος Βακαλό, Νίτσα και Φούλα Καναρέλλη, η γλύπτρια και κεραμίστρια Φρόσω Ευθυμιάδη – Μενεγάκη κλπ. Επίσης ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Πικιώνης, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Σπύρος Μελάς, ο αρχιμουσικός Αντίοχος Ευαγγελάτος και άλλοι. Έτσι, η Κηπούπολη Κυπριάδη στα χρόνια του Μεσοπολέμου απέκτησε τη φήμη ενός κέντρου εικαστικών τεχνών, το οποίο ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης είχε αποκαλέσει “Σχολή Κυπριάδη”.
Κολοκυνθού
Η Κολοκυνθού (ή αλλιώς Κολοκυθού) είναι δυτική συνοικία του Δήμου Αθηναίων. Συνορεύει με Κολωνό την Ακαδημία Πλάτωνα και τους Δήμους Αιγάλεω και Περιστερίου. Μέχρι πριν από τριάντα χρόνια η περιοχή είχε πολλά περιβόλια και χωράφια. Η προέλευση του ονόματος Το «ν» στο τοπωνύμιο προέρχεται από υπερδιόρθωση υπό την επιρροή της καθαρεύουσας. Η αρχαία λέξη ήταν κολοκύνθη (προελληνικής προέλευσης πρβλ. ερέβυνθος, Κόρινθος), αλλά ο τύπος εξελίχτηκε σε κολοκύθι ή κολοκύθα, εξού και το επίθετο Κολοκύθης και Κολοκυθάς, με θηλυκό το Κολοκυθού. Υπήρχε και εκκλησάκι, «Παναγία η Κολκυθιώτισσα». Ως Κολοκυθού αναφέρεται στον Ροΐδη, στον Δροσίνη, σε εφημερίδες και χάρτες του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα (π.χ. Γρηγουράς). Σήμερα το τοπωνύμιο τείνει να χαθεί, υπερκεραζόμενο από τον Κολωνό. Λέγεται πως το όνομα της συνοικίας προήλθε από το όνομα του ιερέα Δημητρίου Κολοκύνθη, μιας και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, στην περιοχή υπήρχε μόνο το σπίτι αυτου πίσω από το εκκλησάκι. Αλλά αυτή η εκδοχή δεν πρέπει να εμπεριέχει καμία δόση αλήθειας. Η αληθινή εκδοχή είναι πως τότε που η περιοχή δεν ήταν ακόμα ενταγμένη στο σχέδιο πόλεως και ήταν καθαρά αγροτική υπήρχαν εκεί πολλά περιβόλια με κολοκυθιές. Άλλωστε και ο ιερέας έλαβε το προσωνύμιο Κολοκύνθης απ’ αυτό ακριβώς το γεγονός.
Καραγιαννέικα
Τα Καραγιαννέικα, είναι περιοχή στο Γαλάτσι, μεταξύ λ. Γαλατσίου και Κυψέλης.
Λόφος Βώκου
Ο λόφος Βώκου, είναι ύψωμα στον Πειραιά, ανάμεσα στις περιοχές Μανιάτικα και Παλαιάς Κοκκινιάς.
Λόφος Σελεπίτσαρη
Είναι γειτονιά ανάμεσα σε Νίκαια και Κερατσίνι, εκεί όπου βρίσκεται και το θέατρο Κατράκειο.
Πράσινος Λόφος
Ο Πράσινος Λόφος είναι περιοχή στο Νέο Ηράκλειο Αττικής.
Ταμπούρια
Τα Ταμπούρια είναι μεγάλη ιστορική συνοικία του Πειραιά και του Κερατσινίου που καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το ΒΔ τμήμα της πόλης του Πειραιά στα σύνορα με τη Νίκαια, και το ΒΑ τμήμα του Κερατσινίου στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα. Τα Ταμπούρια πήραν το όνομα τους από τα πρόχειρα οχυρώματα (ταμπούρια) που κατασκεύασε εκεί το 1827 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης για να αποκρούσει τον Κιουταχή κατά την εκστρατεία για την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Τούρκους.
Παλατιανή
Συνοικία του Ιλίου, που βρίσκεται δυτικά του κέντρου της πόλης, στα σύνορα του δήμου με το Περιστέρι και την Πετρούπολη. Τ
Πύργος Βασιλίσσης
Ο Πύργος της Βασιλίσσης είναι η βασιλική έπαυλη που κατασκευάστηκε στη θέση ενός παλιού πύργου από την βασίλισσα Αμαλία, σύζυγο του Οθωνα και βρίσκεται στο σημερινό Ιλιον.
Η Αμαλία, χωρίς να έχει τελειώσει η ολοκλήρωση του βασιλικού κήπου, αποφάσισε ν’ αγοράσει μια μεγάλη έκταση γης βόρεια της Αθήνας, κοντά στα σημερινά Λιόσια. Η εύφορη κοιλάδα του Κηφισού διέθετε εξαιρετικό κλίμα. Το κτήμα στο Ιλιον ήταν αρχικά τουρκικό τσιφλίκι, που σταδιακά μεταβιβάστηκε σε Ελληνες ιδιοκτήτες και στη συνέχεια στους Αγγλους Τζον Γουίλιαμς και Τζορτζ Μάιλς, οι οποίοι φύτεψαν αμπέλια και οπωροφόρα, καλλιέργησαν συστηματικά τους αγρούς και έχτισαν νέους βοηθητικούς χώρους. Η τελική έκταση του κτήματος το 1861 ήταν 2500 στρέμματα .
O Πύργος της Βασιλίσσης /Φωτογραφία: Hλίας Γεωργουλέας /Πύργος Βασιλίσσης-Facebook
Δημιουργήθηκε ένα πρότυπο Κέντρο γεωργίας και κτηνοτροφίας. Με φανερή την επιρροή της “Μεγάλης Ιδέας” (για την απελευθέρωση του Γένους – όλου δηλαδή του Ελληνισμού) στους έξι φυσικούς λοφίσκους που υπήρχαν στο αγρόκτημα προστέθηκε το 1857 με εντολή της Αμαλίας και ένας έβδομος τεχνικός. Στους λόφους αυτούς η βασίλισσα έδωσε ονόματα Αργοναυτών. Ιάσων, Πολυδεύκης, Κάστωρ, Θησέας, Ηρακλής, Ορφεύς, Πηλεύς. Η ίδια έδωσε στο κτήμα την επωνυμία ‘Επτάλοφος”, όπως ονομάζεται αλλιώς και η Κωνσταντινούπολη.
Ηλιακό Χωριό
Το Ηλιακό Χωριό βρίσκεται στην Πεύκη Αττικής, στα Βόρεια Προάστια της Αθήνας, σε απόσταση 18 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Πρόκειται για ένα οικιστικό συγκρότημα 435 “ηλιακών” κατοικιών οι οποίες στεγάζουν δικαιούχους του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ). Ο σχεδιασμός και η ανέγερση του Ηλιακού Χωριού έγιναν με τη συνεργασία του ΥΒΕΤ (σημερινού Υπουργείου Ανάπτυξης), του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) και του Υπουργείου Έρευνας και Τεχνολογίας της Ομοσπονδιακής Γερμανίας. Το έργο κατασκευάστηκε το 1984 βάσει μελέτης του γραφείου μελετών Α.Ν. Τομπάζη.
Αγριλέζα
Γειτονιά στην περιοχή Μενιδίου, στους πρόποδες της Πάρνηθας.
Κοκκιναράς
Είναι περιοχή στην Πολιτεία, στους πρόποδες της δυτικής Πεντέλης. Υπάρχει και το ομώνυμο ρέμα του Κοκκιναρά και ο Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Κοκκιναρά, διατρέχοντας το Δήμο της Κηφισιάς. Αποτελεί το σύνορο των συνοικιών, του Δήμου Κηφισιάς, Πολιτεία και Κοκκιναρά με αυτόν τού Κεφαλαρίου. Το ρέμα καταλήγει στον Κηφισό.
Νέα Ελβετία
Γειτονιά του Βύρωνα, στους πρόποδες του Υμηττού.
Γαργηττός
Ο Γαργηττός αποτελεί τη βόρεια συνοικία της πόλης του Γέρακα, στις υπώρειες της Πεντέλης, στη βόρεια μεσογαία. Από το 1980 αποτέλεσε τμήμα της τότε νεοσυσταθείσας Κοινότητος Γέρακα, η οποία το 1990 έγινε δήμος, ενώ σήμερα πλέον υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Παλλήνης Αττικής της Περιφέρειας Αττικής, ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, με την παράλληλη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων της Παλλήνης, του Γέρακα και της κοινότητας Ανθούσας. Ο Γαργηττός (γνωστός στο μεσαίωνα ως Καρηττός ή Καρυττός) στην αρχαιότητα ήταν αττικός δήμος της Αιγιήδος φυλής που τοποθετείτο στη μεσόγαια χώρα, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Κλεισθένους τον 6ο αιώνα π.Χ.
Θυμαράκια
Τα Θυμαράκια είναι μια απ’ τις συνοικίες της Αθήνας, η οποία συνορεύει με τις συνοικίες Άγιος Νικόλαος, Κάτω Πατήσια, Άγιος Ελευθέριος, Τρεις Γέφυρες, Αττική, Σεπόλια, Κολωνός, Λόφος Σκουζέ, Κολοκυνθού, Μεταξουργείο, το δήμο Αγίων Αναργύρων και το δήμο Νέας Χαλκηδόνας. Την ονομασία Θυμαράκια την οφείλει στο γεγονός πως την εποχή που ακόμα η περιοχή ήταν εξοχική και δεν ήταν ενταγμένη στο σχέδιο πόλεως, υπήρχαν σε μεγάλη αφθονία θυμάρια. Επίσης το όνομα αυτό παλιά είχε δοθεί και σε άλλες περιοχές της Αθήνας στις οποίες υπήρχαν θυμάρια. Η περιοχή διασχίζεται απ’ την οδό Λιοσίων κι εξυπηρετείται απ’ το σταθμό του Αγίου Νικολάου του Μετρό κι από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλλεϊ.

Το ποιο πάνω άρθρο είναι Αντίγραφο – μέρος από το άρθρο (κείμενο,κλπ) της Ηλεκτρονικής Εφημερίδας iefimerida.gr Στον ποιο κάτω σύνδεσμο θα δείτε το γνήσιο άρθρο, φωτογραφίες, κλπ

Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/poli/athina-poso-kala-xerete-tin-poli-oi-20-geitonies-poy-isos-na-min-tis-ehete-kan-akoysei